Асосан аз ҷумла қувваи шикастан ва муқовимати фарсудашавии матоъҳо. Қувваи шикастан устувории матоъро дар зери қувваҳои гуногун инъикос мекунад. Мувофиқи қувваҳои гуногун, қувваи шиканҷа, қувваи ашк ва қувваи таркиш вуҷуд дорад. Муқовимат ба фарсудашавии матоъ ба қобилияти он барои муқовимат ба фарсудашавӣ ишора мекунад. Намудҳои гуногуни фарсудашавӣ мавҷуданд, аз қабили дастоскунии ҳамвор, суфтакунии канори катшуда ва суфтакунии каҷ. Муқовимати фарсудашавии матоъҳо аксар вақт устувории онҳоро инъикос мекунад. Иҷрои бароҳатӣ интиқоли гармӣ, изолятсияи гармӣ, гузариши буғи об, нафаскашӣ, услуб, сахтӣ ва чандирӣ, пӯшиш ва пиллинги матоъҳоро дар бар мегирад. Хусусияти гармии матоъҳо ба қобилияти матоъҳо барои интиқоли гармӣ дар як воҳиди майдон ва дар як воҳиди вақт дахл дорад. Баръакс изолятсияи гармидиҳӣ (импеданси гармидиҳӣ) мебошад. Либоси тобистона интиқоли хуби гармиро талаб мекунад, дар ҳоле ки либоси зимистона изолятсияи хуби гармиро талаб мекунад. Обгузарии матоъҳо ба қобилияти гузаштани оби газӣ аз матоъ дахл дорад. Нафаспазирии матоъ ба қобилияти гузаштани матоъ аз ҳаво ишора мекунад. Услуби матоъ ба намуди зоҳирӣ ва хосиятҳои ламскунии матоъ дахл дорад. Намуди зоҳирӣ ранг, ҳамвор будани матоъ, ҳамворӣ ва намунаҳои хушкро дар бар мегирад. Ламс ба ҳисси ламсӣ дахл дорад, ки метавонад ҳамвор ё ноҳамвор, ҳамвор ё ҳамвор, сахт ё нарм, пуфак ё сахт ва ғайра бошад. Матоъҳои гуногун сабкҳои гуногун доранд. Сахтӣ ва чандирии матоъ ба қобилияти матоъ барои муқовимат ба фишори хамшавӣ ишора мекунад, ки инчунин бо номи сахтии флексурӣ маълум аст, ки нармӣ ё сахтии матоъро инъикос мекунад. Драпи матоъ ба қобилияти матоъ дар зери вазни худ табиатан коста шудан ва сатҳи каҷро ташкил медиҳад. Вақте ки матоъ нарм аст, он сатҳи ҳамвор ва яксони каҷро бо пардаи хуб ташкил медиҳад. Дар вақти истифода ва шустушӯи матоъ ғафсшавӣ ва гулобшавӣ ба амал меояд. Аз сабаби соиши матоъ нӯги нахи рӯи рӯи он кушода шуда, намуди норавшанро ба вуҷуд меорад, ки онро фуҷур меноманд. Агар ин мӯйҳо сари вақт наафтанд ва бо ҳам печида, зарраҳои хурди дандоншаклро ба вуҷуд оваранд, онро пиллинг меноманд. Пиллинг ва пиллинг метавонад намуди матоъро вайрон кунад ва фарсудашавии онро кам кунад. Умуман, матоъхои соф ё омехтаи аз наххои синтетики сохташуда ба пиллакашй ва пиллакашй майл доранд ва барои пешгирии он чорахои дахлдор андешидан лозим аст. Матоъ бояд таъсири такрории қувваи истифодашаванда дошта бошад, қобилияти хуби барқарорсозии чандирӣ ва функсияи зидди пиршавӣ ё зидди пажмурда низ хеле муҳим аст.
